Vardikara gelmiyor, kış kıyamet hem geldi, hem geliyor

Yoğun kar yağışı altında oynanan futbol maçları... Hava “1 dereceyken”, sert bir poyraz rüzgârı altında karlı ve buz tutmuş yollarda adım adım yürüme çilesi...
Kayan ve birbirine çarpan arabalar...
* * *
Acaba Kuzey Kutbu’ndaki “Eskimolar” nasıl yaşıyorlardı?
Oralarda kış aylarında “gece” de tam 6 ay sürüyordu.
* * *
İyice kuzeyde olan bir Eskimo kasabasında bir cinayet işlenmiş.
Ve katili bulmaya gelen bir polis komiseri, kuşkulandığı birini yakalayarak kendisine hemen sormuş:
-Söyle bakalım, 15 Aralık’la 3 Nisan arasındaki gece neredeydin?
* * *
Kuzey Kutbu’nu incelemeye gitmiş bir uzman da; bir “aysberg”in üstünde çırılçıplak bir zenciyi görünce, merakla sormuş:
- Sen de mi, Eskimo’sun?
- Hayır, demiş; ben çikolatalı dondurmayım.
* * *
2 Eskimo, kardan yolların kapandığı ve yağan tipiden göz gözü görmediği geçen hafta, İstanbul’a gelmişler.
* * *
Eskimo’nun biri, ötekine:
- Bu sıcakta bu insanlar nasıl yaşıyorlar, doğrusu şaşıyorum, demiş.
* * *
Amerika’da da, “İNSAN’ların birbirlerinin aklından ne geçtiğini algılamaları” üstünde çalışılıyormuş.
* * *
Nasrettin Hoca’ya:
- Böyle bir çalışma şayet gerçekleşirse; durum nasıl olur, diye sormuşlar.
* * *
Hoca da, sakalını sıvazlayarak gülümsemiş:
-Nasıl olacak, demiş; tıpkı “Arap Baharı” gibi olur...
* * *
Herkesin eğlenip dans ettiği bir sokak festivalinde; 15 yaşlarındaki kadar bir genç, şıkıdım bir hanımın yanına yaklaşmış:
-Benimle dans eder misiniz, demiş.
* * *
Kadın da:
-Ben, demiş; dans etmem bir bebekle...
* * *
Şıkıdım kadınla dans etmek isteyen buluğ çağındaki genç:
-Ah, demiş; affedersiniz, hamile olduğunuzu bilmiyordum.
* * *
Ankara da, bir türlü dans etmek istemiyor AB ile...
AB, daha dünkü çocuk...
* * *
AB ise acaba ne düşünüyor, kendisiyle dans etmek istemeyen Ankara hakkında?
* * *
Herhalde o da, Ankara’nın hamile olduğunu düşünüyordur; bir bakıma da haklı galiba...
* * *
Haklı, çünkü hep biliyoruz ki; Ankara da, sivil bir Anayasa doğurma sancıları içinde...
* * *
Hadi yine bir dans fıkrası:
2 delikanlı, kendi aralarında konuşuyorlarmış. Biri ötekine:
-Senin, diyormuş; genç kızlar arasındaki süksen çok büyük, hangisini istersen hemen dansa kaldırabiliyorsun; nasıl yapıyorsun bunu?
* * *
Öteki de:
-Çok basit, diyormuş; dans etmek istediğim kıza yaklaşırken, parmaklarımın arasında, “Ferrari” marka bir arabanın anahtarlarını çevirmeye başlıyorum. Kız da hemen kollarımın arasına giriyor.
* * *
Kızlar arasında süksesi olan gencin arkadaşı:
-Gerçekten bir “Ferrari”n var mı senin, demiş?
-Ne gezer yahu, salak mısın sen; bilmiyor musun benim durumumu? Sadece anahtarlarını sallayarak gösteriyorum.
* * *
Kızlar arasındaki başarısızlığından yakınan delikanlı da:
- Ne olur, şu anahtarları bu hafta sonu için bana da versene, demiş.
Arkadaşı da vermiş anahtarları.
* * *
Birkaç gün sonra tekrar buluştuklarında, anahtarları ödünç alan:
- Senin anahtarlar hiçbir işe yaramadı, demiş; al anahtarlarını...
- Nasıl oldu da hiçbir işe yaramadı?
- Senin anahtarları çevirip durdum parmaklarımın arasında, ama hiçbir kız yanaşmadı benimle dans etmeye...
* * *
Anahtarların sahibi genç, şöyle tepeden tırnağa süzmüş dostunu:
- Eminim ki, demiş; anahtarları parmaklarında çevirip dururken; ne o eski kasketini çıkarmışındır başından, ne de bisiklete binerken, pantolonunun paçalarına daraltmak için taktığın çamaşır mandallarını...
* * *
Bu fıkra da sanki, AB üyesi ülkelerle T.C. arasındaki farkı anımsatmakta gibi...
* * *
Nahit Kayabaşı’ndan bir şiirle bitirelim yazıyı:

Dilek
İsterdim
İki yüreğim olsun
Biri durduğu zaman
Aşkımı yedeği korusun